Apartamenty i mieszkania w Torrevieja

Kupno mieszkania w Torrevieji w 2026 roku: rodzaje, dzielnice, ceny i proces

Mieszkanie w Torrevieji to, w przeważającej większości przypadków, niedrogie mieszkanie na rynku wtórnym w typowych śródziemnomorskich rezydencjach z lat 90. i 2000-2010. Nowych budynków w mieście powstaje mało, są one reprezentowane przez punktowe projekty w formie zamkniętych osiedli mieszkaniowych. W 2026 roku około 90% sprzedaży to gotowe nieruchomości (vivienda usada), często wymagające remontu kosmetycznego lub częściowego. Mieszkania sprzedawane są głównie bez mebli (sin amueblar), standardowe wykończenie to ściany pod malowanie, podstawowa łazienka i zabudowa kuchenna. Typowe metraże to: kawalerki (30-40 m²), mieszkania z jedną sypialnią (45-60 m²), mieszkania z dwiema sypialniami (65-85 m²). Popularność miasta wśród kupujących wynika z unikalnego połączenia najniższych w Hiszpanii cen na wybrzeżu, stale ciepłego klimatu i bliskości lotniska w Alicante (ALC), co sprawia, że loty po Europie są dostępne i częste.

Ceny i opłacalność: jaki dochód generuje mieszkanie w Torrevieji?
Cena wyjściowa mieszkania w Torrevieji w 2026 roku zaczyna się od 85 000 € za kawalerkę w akceptowalnym stanie. Płynne mieszkanie z jedną sypialnią będzie kosztować 115 000 – 135 000 €, z dwiema sypialniami 150 000 – 190 000 €. Rentowność brutto (rentabilidad bruta) przy wynajmie długoterminowym szacuje się na 4-5% rocznie dla mieszkań jednosypialnianych i 3,5-4,5% dla dwusypialnianych. Kluczowym czynnikiem płynności i rentowności jest odległość od morza. Najbardziej poszukiwane oferty znajdują się w odległości pieszej do 700 metrów od linii brzegowej. Zakup nowego budynku (obra nueva) zwiększa początkową inwestycję o 20-30%, ale może zapewnić wyższą klasę efektywności energetycznej (A-B) i nowoczesne standardy komfortu.

Dzielnice i płynność: gdzie kupić, aby wynająć lub mieszkać

Płynność mieszkania w Torrevieji zależy bezpośrednio od dzielnicy. Aby mieć gwarantowany najem, wybierz centrum miasta: dzielnice Playa del Cura i Playa de los Locos. Tutaj skupiają się kawiarnie, sklepy i główne plaże, a popyt na wynajem jest stabilnie wysoki przez cały rok. Dla spokojnego stałego zamieszkania (miejsce zamieszkania) emeryci i rodziny wybierają La Mata i Punta Prima — są to bardziej zielone i przestronne dzielnice o mniej gęstej zabudowie. Dzielnica Centro Urbano (centrum miasta w głębi lądu od promenady) oferuje najtańsze opcje, ale często w starych budynkach bez windy. Mieszkania w dzielnicy Los Balcones i w pobliżu słonych jezior (Lagunas de La Mata y Torrevieja) są cenione za ciszę i specyficzny mikroklimat.

Proces zakupu dla nierezydentów: od wyboru do odbioru kluczy

Procedura zakupu mieszkania w Torrevieji dla cudzoziemca jest standardowa dla Hiszpanii. Po wybraniu nieruchomości i uzgodnieniu ceny rozpoczyna się faza weryfikacji (fase de due diligence). Kupujący lub jego prawnik żąda od sprzedającego pakietu dokumentów: 1) Nota Simple (aktualny wypis z rejestru nieruchomości dotyczący prawa własności i obciążeń), 2) Certificado de deudas de la comunidad (urzędowe zaświadczenie o braku długów wobec wspólnoty mieszkaniowej), 3) Cédula de Habitabilidad (ważny paszport techniczny lokalu), 4) Certificado de Eficiencia Energética (obowiązkowy certyfikat charakterystyki energetycznej, zazwyczaj klasa E lub D). Następnie podpisuje się umowę przedwstępną (Contrato privado de compraventa lub Contrato de arras) z wpłatą zadatku (zwykle 10%). Ostatnim etapem jest podpisanie aktu notarialnego kupna-sprzedaży (Escritura Pública de Compraventa) u notariusza z równoczesną zapłatą podatku od przeniesienia własności (ITP/Impuesto sobre Transmisiones Patrimoniales), który w Walencji wynosi 10% od wartości transakcji podanej w umowie dla nieruchomości z rynku wtórnego.

Wynajem i status rezydenta: praktyczne rezultaty zakupu

Posiadanie mieszkania w Torrevieji nie daje automatycznego prawa do pobytu. Po zniesieniu „złotej wizy” na nieruchomości głównymi opcjami pozostają: 1) Residencia no lucrativa (wiza bez prawa do pracy) — wymaga udowodnienia stabilnego dochodu z zagranicy, a posiadanie własnego mieszkania jest istotną zaletą. 2) Visado de nómada digital (wiza cyfrowego nomady) — również wymaga potwierdzenia dochodu z pracy zdalnej dla firm spoza Hiszpanii. Mieszkanie można wynająć długoterminowo (alquiler a largo plazo), powiadamiając urząd skarbowy (Agencia Tributaria) i płacąc podatek od dochodu (19% dla nierezydentów). Krótkoterminowy wynajem turystyczny wymaga złożonej i kosztownej procedury uzyskania licencji Vivienda de Uso Turístico (VUT) i dla jednego mieszkania często jest nieopłacalny. Tym samym zakup jest albo podstawą do legalizacji pobytu, albo źródłem skromnego, ale stabilnego dochodu pasywnego.